Oosternieland, kerkhof van de Nicolaaskerk: grafzerk van Anje Ysebrants
Oosternieland, kerkhof van de Nicolaaskerk: grafzerk van Anje Ysebrants

vrouw op aarde goed?

Algemeen

In een vorige aflevering over grafzerken in Groningen uit de periode van ongeveer 1600 tot 1800, heeft u kunnen lezen om welke eigenschappen vrouwen na hun dood (en hopelijk ook al tijdens hun leven!) vooral werden geprezen: deugdzaamheid, trouw, bescheidenheid en dienstbaarheid. Er werd zelden iets vermeld over ‘werk(en)’ in de zin van: ‘betaalde arbeid (verrichten)’. Hierdoor ontstaat bij mensen van nu misschien het beeld alsof vrouwen van toen, ondanks hun lovenswaardige eigenschappen, ondergeschikt (aan hun man) en weinig ondernemend waren. Dat dit beeld niet volledig is, blijkt uit enkele andere grafzerken.

In het dorp Zijldijk, dat behoorde tot het karspel (kerkelijke gemeenschap) van ’t Zandt, woonde een aantal gezinnen die sterk met elkaar verbonden waren, zowel door familiebanden als door hun werk. De grafzerken in de kerk van Oosternieland, waar veel Zijldijkers lagen begraven, vermelden telkens weer dezelfde achternamen en hetzelfde beroep: koopman. (Deze graven zijn in de loop der tijd vanuit de kerk naar het naastgelegen kerkhof verplaatst.) Binnen deze Zijldijkse gemeenschap van kooplieden waren de vrouwen niet alleen actief in het huishouden, maar ook in ‘het bedrijf’. Dat blijkt onder meer uit de grafschriften van Anje Ysebrants en Louke Pieters, die beiden – volgens hun grafschrift – zijn gestorven in de verwachting van ‘een zalige..

Meest gelezen